Ponjo

Vijftien euro voor een ommetje of begeleiding bij een bezoekje aan de kapper in het dorp. Een bijdrage van 21 euro voor een uitgebreide douchebeurt of 42 euro om begeleid te kunnen zwemmen.
Dat is de rekening die bewoners van tien verzorgingshuizen in het noorden van het land voortaan gepresenteerd krijgen als ze eens iets extra’s willen. De stichting Zinn met verzorgingshuizen in Groningen, Haren en Hoogezand heeft een tariefkaart opgesteld voor activiteiten die buiten de basiszorg vallen.

Volgens directeur Wil Koopmans van de stichting Zinn is het vragen van geld voor dit soort ’extraatjes’ onontkoombaar. De zorgwet vergoedt slechts een beperkt aantal uren verzorging per cliënt, afhankelijk van de zwaarte van de aandoening. „Die hele gezellige dingen zitten daar niet meer in. Mensen denken dat de overheid altijd alles betaalt als je in een verzorgingstehuis komt, maar dat is niet zo. Het is moeilijk uit te leggen, maar de zorg wordt schraler.”

Het is tegenwoordig te triest voor woorden. De burger die geen geld heeft zal ondervinden dat er geen adequate zorg zal zijn als er geen inkomsten tegenover staan. Ik heb het idee dat het alleen nog maar erger wordt. Banken worden voor miljarden gered, bestuurders ontvangen riante salarissen en bonussen, de graaicultuur viert hoogtij, wachtgelden lopen, wat mij betreft, flink uit de hand en er worden miljarden verbrast door slechte projecten bij de overheid.

Je zou haast denken doe mij, als het zover is, maar een spuitje dat is in ieder geval waardiger dan de verzorging van de zorgbehoeftige medelander in Nederland.

Het is zo ver. Het wereldkampioenschap voetbal kan beginnen.

De mensen zijn er klaar voor:
De straten zijn oranje, de oranje vlaggetjes wapperen in de wind.
De huizen zijn oranje,
Mensen zijn oranje gekleurd,
Wc papier is oranje,
De chips, de kaas en de limonades zijn oranje,
Een enkeling heeft zijn auto oranje gespoten. 

Overal waar je kijkt en alles wat je ziet is oranje en ik erger me er groen en geel aan. Nee niet aan de voetballiefde maar aan het feit dat dit de mensen zijn die altijd weer een reden tot klagen vinden.
Dus hoop ik dat we wel de finale halen want anders krijg ik weer maanden te horen dat Bertje het fout zag, Cruijff wel hulp had moeten bieden en dat lamlendige zooitje veel te goed betaalde voetballers lamlullen zijn.

Lieve mensen het is een sport voor het vermaak, dus ik zou zeggen vermaak, juich als het kan en wees vooral een oranjevriend zodat dit land, juist nu, positief wordt gezien door andere landen.

Vuilnisophalers in de grote steden, kijk daar kan de zorgverlener nog wat van leren. Waarom zou je , zoals wij gewend zijn, altijd proberen om het publiek of beter gezegd de klant te ontzien en ondertussen een poging wagen om een half procentje meer loon te krijgen. Nee, gewoon tegen alles en iedereen zeggen: “oprotten en optyfen, eerst die halve procent dan gaan we wel eens wat doen en probeer maar niet om ook maar een patiënt weg te halen er staan zo tien zorgverleners voor je”.

Luister mensen, we hebben het hier toch gauw over een euro of 5 netto per week, daarom moeten we wel naar dit middel grijpen. De patiënten komen toch wel. Want zoals er altijd vuilnis zal zijn, zijn er ook altijd nieuwe patiënten.
Het maakt ook niet uit dat de bedden vol zijn, we stapelen ze zes hoog op tegen de muur en als het ietwat begint te ruiken is dat een prima stimulans voor de werkgevers om weer plaats te nemen achter de onderhandelingstafel. Als er gevaar dreigt voor de gezondheid is dat niet onze schuld, als we krijgen wat wij willen is er geen gevaar.
Een slechte naam voor de beroepsgroep is in dit geval ook niet zo erg. De meningen worden altijd wel weer bijgesteld op het moment dat we weer aan het werk gaan. dan gaan we terug naar de meest gehoorde zin in ziekenhuizen: “we vinden dat jullie echt goed werk doen. Hier zouden ze wel eens wat meer mogen betalen”.

We vragen de krant van wakker Nederland om er een leuk stukje over te schrijven en natuurlijk mogen ze bellen met de patiënt, we geven de telefoon wel door aan diegene in de berg patiënten, die een beetje makkelijk te bereiken is en nog een beetje fatsoenlijk kan praten. En natuurlijk mogen er foto’s worden genomen.

Krant: “Dag meneer hoe gaat het met u, nu u een week in deze berg ligt?”
Patiënt: “Het gaat wel en zegt u maar Ruben hoor, heeft u mijn broer ergens gezien die ligt hier ook in de stapel?”
Krant: “Goed meneer, oh nee Ruben, we hebben nog geen nieuws over uw broer.”
Patiënt: “Ik hoop maar dat deze staking vlug voorbij is.”
Krant: “We maken even snel een foto van de stapels en dan hoort u nog van ons.”
Patiënt: “Ja dag hoor, tot gauw”

Misschien dat Youp er nog een leuke column van kan maken, dan blijft er voor de achterblijvers nog een leuke herinnering aan deze mooie week.

Blame the Nation, don’t blame me.

Ik vind de vliegtuigramp in Tripoli heel erg en heb echt met het jongetje te doen maar de manier van sensatiebelustheid van de diverse nieuwsdiensten, gadver, gadver en nog eens gadver. Wel half Nederland informeren met naam en toenaam en alles wat over hem gevonden kan worden, incluis familie en woonplaats maar over Jack de Vries mag niets geschreven worden, dat is privé. Pfff…  Overlevende vliegramp met naam in de krant, de eerste de beste crimineel en/of politicus heeft wel privacy.

“Het nieuws werkt nou eenmaal zo” wordt er geroepen. Dat neemt niet weg dat ik er bijna beroerd van word. Laat die jongen met rust. Alleen omdat er (veel) Nederlanders bij betrokken waren is het uitgelopen op een gigantisch mediacircus. Ik hoorde gisteren bij ‘De wereld draait door’ Hugo Borst hier het volgende over zeggen: “Als 62 Engelsen waren omgekomen, hadden we wel een ‘TV draait door’ gehad, ik word daar altijd wel een beetje ongemakkelijk van.”

En ik denk dat hij gelijk heeft ongeacht wat een ieder er van vind. Het is erg, het is een ramp maar laat alstublieft dat hele mediacircus achterwege.

Your mother is always with you…
She’s the whisper of the leaves
as you walk down the street.

She’s the smell of bleach
in your freshly laundered socks.
She’s the cool hand on your brow
when you’re not well.

Your mother lives inside your laughter.
She’s crystallized in every tear drop.
She’s the place you came from,
your first home…
She’s the map you follow
with every step that you take.

She’s your first love
and your first heart break…
and nothing on earth can separate you.
Not time, Not space…
Not even death…
will ever separate you
from your mother…
You carry her inside of you…

Happy mothers day

Tijdens dodenherdenking opeens veel rumoer en een deel van de genodigden kwam gillend in beweging, ik dacht echt dat het een aanslag was. Door de organisatie werd gelijk geroepen dat er een man onwel was geworden en dat er wat hekken waren omgevallen. Volgens de foto die op het internet was geplaatst, was duidelijk te zien dat de politie een man overmeesterde en hem op de grond drukte. Niks iemand onwel geworden! 

Even was er paniek omdat een grote groep mensen uiteenstoof. Diverse mensen, onder wie kinderen, werden weggedragen. Door de chaos raakte volgens de politie tientallen mensen gewond. Het gaat vooral om botbreuken en schaafwonden.

Koningin Beatrix en haar gevolg verlieten de herdenking en keerden korte tijd later terug. Ik ben niet Koningsgezind maar onze Majesteit stond er toch maar weer! #respect!

Dat was toch wel schrikken op de Dam maar gelukkig niets ernstigs. het zal toch … Je moet er niet aan denken. Maar even goed kunnen we dus constateren dat we een angstig volk zijn geworden.

Dorenbos, voorzitter van de organisatie Schreeuw om Leven, bood per post alle leden van de Eerste en Tweede Kamer een ‘pilletje’ aan als protest tegen de pleidooien voor een vrijwillige euthanasiepil voor ouderen, die zelf vinden dat ze klaar zijn met het leven. Hij vindt dat mensen niet zelf mogen beschikken over leven en dood.

Dorenbos heeft veertigduizend brieven verspreid onder kerken en hun achterban. Hij roept christelijk Nederland op in actie te komen tegen plannen voor deze nieuwe vorm van vrijwillige euthanasie. Het pilletje dat de Kamerleden krijgen toegestuurd is volgens hem gewoon een pepermuntje.

Ook plaatst hij een advertentie in het Reformatorisch Dagblad. Daarin voert hij een aantal predikanten en voorgangers op als comité van aanbeveling. Een aantal predikanten wist daar echter niet van, zo lieten zij aan het Nederlands Dagblad weten. Zij zijn ontstemd over de actie van Dorenbos.

Uit een rondgang blijkt echter dat veel predikanten niet wisten dat zij op die lijst zouden staan. ,,Dit kan nooit, ik weet van niets”, reageert Orlando Bottenbley, baptistenpredikant in Drachten.

Is dit dan de manier om aandacht te vragen voor een zeer gevoelig punt. Als een olifant door een porseleinkast. En dan nog namen op je lijst van comité van aanbeveling zetten die van niets weten. Volgens mij is dat zelfs strafbaar. Doornbos zou zich eerst eens zelf aan de Nederlandse wet moeten houden voor hij zijn wetten aan anderen voorhoud. Beschamend voor het christendom

Een aantal prominente Nederlanders zoals Frits Bolkestein en Paul van Vliet, verenigd in de organisatie Uit Vrije Wil, haalden enkele maanden geleden in mum van tijd 40.000 handtekeningen op voor een burgerinitiatief. Via dit initiatief willen ze de Tweede Kamer dwingen de legalisering van de pil van Drion op de politieke agenda te zetten. Ze stellen dat veel ouderen vaak nog gezond zijn, maar hun leven toch als voltooid beschouwen.

Wat vanuit een Bijbels perspectief als barbaars gezien wordt kan in voorkomende situaties ook als verlossend en humaan opgevat worden. En ja, mensen kunnen ook therapie volgen, en ja, dat zijn waarschijnlijk voorwaarden die in een dergelijke aanvraagprocedure vastgelegd zullen gaan worden.

Neemt niet weg dat een groot gedeelte van de bevolking een eigen kijk op de wereld heeft en zelf zijn/haar eigen levensbeëindiging wil kunnen invullen. Want vergeet niet, de bejaarde die wij tot nu toe kennen zal gaan verdwijnen.

Over tien jaar hebben we bejaarden die in de jaren ’60/’70 hun puberteit hadden, met een tentje naar popconcerten gingen, de pil slikten, tijdens de dienstplicht lang haar droegen. Die komende categorie bejaarden zal erg mondig zijn en ook heel precies weten wat zij wel/niet willen en daar invulling aan willen geven. En Dorenbos wil hen dat recht onthouden? Dat is barbaars.

De 1.000-ste tweet voor @toewie is een feit. Een reden voor een klein feestje in huize @toewie. *loopt naar koelkast en pakt een biertje* *plop*

Het ging als vanzelf. Vorige week vroeg iemand die het getwitter niet begrijpt, wat levert al dat tweeten nou op.  Voor mij gewoon de fun van het schrijven van zaken die je zijn opgevallen en denkt, en dan deze als tweet loslaten, in minder dan 140 karakters, op een groepje volgers.

140 tekens is niet veel, maar genoeg om, die dingen te zeggen die je kwijt wilt. Maar ook het reageren op tweets van mede-Twitteraars die je volgt of die jou volgen is soms leuk, soms spannend, soms informatief, soms behulpzaam, soms zorgzaam maar bovenal vind ik de interactie tussen mensen die elkaar waarschijnlijk nog nooit in IRL (In Real Life) hebben ontmoet fascinerend om te zien. 

Twitter ontpopt zich ook meer en meer als nieuwskanaal. Een bijzondere ervaring vond ik de twitterstream bij de vermissing van Milly. Niet alle informatie even objectief, maar met de beste bedoelingen en de wil om elkaar te helpen en waar nodig te steunen. Nederland is nog niet zo slecht als ons vaak wordt voorgehouden.

Daarom: bedankt mede-Twitteraars. Zonder jullie was het een zielig feestje geworden.

Kardinaal Simonis heeft spijt dat hij “Wir haben es nicht gewußt” heeft gezegd over het kindermisbruik binnen de Katholieke kerk. Kardinaal Simonis zei letterlijk, “Dat het heel gevaarlijk was wat hij nu ging zeggen”. later kwam dan de opmerking dat het “Achteraf ongelukkig gekozen was”. Maar hij deed het toch!

Volgens mij was het voor de kardinaal het televisiemoment van het jaar. Een compleet wereldvreemde kardinaal die niet eens de moeite neemt om zich tegen een doodnormale stelling te keren en op deze manier de indruk wekt dat hij zelf kinderen heeft misbruikt of werkelijk nog steeds denkt dat de katholieke kerk de macht over het volk heeft.

Om met de woorden van @Ollie_of_Olaz te spreken: “Dikke lul, drie bier vriend. Dit heb jij weloverwogen en van te voren bedacht. Spijt is wat de koe schijt”. De man heeft te lang macht gehad binnen zijn eigen wereldje. En denkt dat zijn macht ook buiten dat wereldje opgaat. Niet dus. Een fraai staaltje machtsblindheid. Ten koste van de vele slachtoffers

Waarom lijkt het, wanneer de gemiddelde buurman zoiets doet, of de wereld te klein is, maar bij dit (klaarblijkelijk) massale misbruik er opvallend weinig lijkt te gebeuren? Het is toch crimineel gedrag en crimineel gedrag moet worden aangepakt. Ze zijn niet heilig hoor!!!

Ik begrijp overigens nu wel waarom het Vaticaan nog steeds de condoom boycot. Veel minder lekker…

Gisterenavond, waar niemand iets bijzonders verwachtte, werd ik opgeschrikt door de “schreeuwende” tweets, op Twitter:

Milly is dood;
Milly is toch niet dood;
Ja, toch wel maar wordt niet bevestigd;
Het is in de tuin, nee het is in de kruipruimte;
het is de buurman, nee het is een politieagent, oh nee wacht de buurman is politieagent;
nu is het wel bevestigd, maar nog niet door de politie.

Alhoewel ik verzot ben op het medium Twitter, was dit een avond waarop ik liever niet online was. het leek wel een wedstrijd die niet meer ging over Milly, maar over journalisten en pseudojournalisten die dan naderhand konden zeggen: “Kijk eens, ik was de eerste met het grote nieuws”. Hoe verrot is Nederland eigenlijk dat we geen oog meer hebben voor het immense verdriet van de ander.

Natuurlijk, het is groot nieuws en moet naar buiten gebracht worden en dat is goed. In dit soort zaken vind ik dan wel dat er geen gok genomen moet worden met de uitkomsten van het onderzoek door de politie.
Ik vind  het niet opportuun, om te zeggen dat Twitter het snelste medium is dat daarom volop veronderstellingen getweet kunnen worden alsof het de waarheid was. Ook wordt volledig voorbij gegaan aan het feit dat familie, vrienden en bekenden ook meelezen en wat roept dit dan bij deze mensen op. Met plaatsvervangende schaamte over zoveel “vrije” nieuwsgaring wil ik iedereen condoleren met het verlies van Milly.

Die optimist in mij wil er absoluut niet aan, dat Nederland misschien een land is dat aan zijn eigen tolerantie ten onder gaat. Nederland is niet gek geworden, wij laten ons gek maken. Twitter blijft een prachtig sociaal medium maar af en toe mag het wat minder!